Płyty warstwowe dachowe i systemy ich mocowania

Warstwowe płyty dachowe różnią się od płyt ściennych nie tylko wyglądem, ale również sposobem montażu. Jedną z istotniejszych cech płyt warstwowych, wpływających zarówno na ich sposób montażu, jak również koszty eksploatacji budynku, jest zamek, czyli styk wzdłużny. Odpowiedni kształt zamka umożliwia łatwy montaż płyt oraz szczelne i trwałe ich łączenie. W płytach dachowych z rdzeniem poliuretanowym dominują łączenia na zakładkę. Z kolei w płytach z rdzeniem ze styropianu dominują łączenia na listwę w kształcie litery „U”.

Bardzo podobne łączenia można również spotkać w płytach z rdzeniem z wełny mineralnej. Montaż płyt dachowych należy rozpocząć od mocowania po jednym łączniku do płatwi poniżej kalenicy. Następnie płyty należy łączyć przy okapie i do pozostałych płatwi. Wyjątek w tym przypadku stanowi płatwia przykalenicowa. Płyty skrajne należy mocować trzema łącznikami w górnej części płyty.

Z kolei płyty pośrednie mocować należy dwoma łącznikami. Zarówno płyty skrajne, jak i pośrednie można mocować przy użyciu tych samych łączników samowiercących. Po zakończeniu montażu płyt dachowych, należy w pierwszej kolejności między płatwiami kalenicowymi przynitować obróbkę podkalenicową. Niezwykle istotne jest również wypełnienie wolnej przestrzeni pomiędzy płytami pianką poliuretanową, którą po jej stwardnieniu należy ściąć. Po obu stronach kalenicy należy umieścić uszczelkę polietylenową.

W przypadku montażu płyt o grubości powyżej 120 mm połowę przestrzeni należy wypełnić miękką wełną mineralną, a druga połowę pianką montażową. Przestrzenie płyt dachowych z wełną mineralną należy wypełniać butylową masą uszczelniająca oraz wełną mineralną.